Je hoort binnen aanbevelingen over het verbeteren van milieu, natuur, klimaat of duurzaamheid vaak dat macht en verantwoordelijkheid moeten samengaan, dat bijvoorbeeld bedrijven hun verantwoordelijkheid moeten nemen en die niet moeten doorschuiven naar de consument. Dat klinkt goed, maar daar blijft het dan ook bij. En dat komt omdat een cruciaal onderliggend probleem niet wordt benoemd, zelfs wordt verbloemd, te weten wat macht is.
Macht hebben houdt namelijk juist in dat je geen verantwoording hoeft te nemen of af te leggen, dat je verantwoordelijkheid kunt negeren of afschuiven. Macht en verantwoordelijkheid gaan nu net niet samen. Wat er moet gebeuren om macht in te dammen of te sturen is dat diegenen die macht hebben ter verantwoording kunnen worden geroepen of als dat niet kan dat hun macht wordt beperkt. Macht als zodanig is mateloos. Dat is haar aard. Daarom ontsporen alleenheersers en monopoliehouders.
Indien u meer hierover wilt weten, dan kunt u hier starten
Macht is een middel. Maar het streven naar macht sluit, doordat het machteloos is om zijn doel te bereiken, elk doel uit buiten zichzelf: het verheft zichzelf van middel (vermogen) tot doel. (Simone Weil)